Samimiyet mi, Siyasi Zorunluluk mu?

Mustafa Destici çıktı, “Cumhurbaşkanı adayımız Recep Tayyip Erdoğan’dır” dedi…
Bir anda Sivas’ta yıllardır yan yana gelmeyenler, aynı kareye sığmaya başladı.
Ne değişti?
Dün birbirine mesafeli duranlar bugün neden kol kola?
Açık konuşalım…
Bu şehirde Adem Uzun ile AK Partili vekillerin ve teşkilatın bu kadar “uyumlu” görüntü verdiği bir tabloyu bugüne kadar kim gördü?
Kim şahit oldu?
Dün yoktu…
Bugün var.
Peki sebep?
Destici’nin ağzından çıkan o cümle, Sivas’ta yıllardır süren sessiz rekabeti bir anda “görünürdeki kardeşliğe” çevirdi.
Ama kimse kusura bakmasın… Bu bir birlik değil, bu bir fotoğraf ayarıdır.
Şimdi sahadalar…
Proje alanlarını geziyorlar, objektiflere gülümsüyorlar, “uyum içindeyiz” mesajı veriyorlar.
İyi de soralım:
Düne kadar neredeydiniz?
Bu şehirde yatırım konuşulurken, sorunlar büyürken, vatandaş dert yanarken neden aynı masada değildiniz?
Neden birlikte hareket etmediniz?
Bugün verilen görüntü samimiyetten çok zorunluluğun ürünü.
Çünkü siyaset bazen kavga etmeyi değil, kavga ediyor gibi görünmemeyi gerektirir.
Ama Sivaslı artık bunu yutmuyor.
Aynı kareye girince sorunlar çözülmüyor.
Aynı arabaya binince hizmet gelmiyor.
Aynı projeye bakınca şehir kalkınmıyor.
Eğer gerçekten bir değişim varsa, bu objektiflerde değil, sahada hissedilir.
Yoksa bugün verilen bu renkli görüntüler…
Yarın ilk rüzgârda dağılacak bir siyasi dekor olmaktan öteye geçmez.
Sivas’ın artık fotoğrafa değil, gerçek icraata ihtiyacı var.