Ön Koltuk Siyaseti

Siyasetçiler nerede, ne zaman, nasıl duracaklarını çok iyi bilmelidir.
Çünkü siyaset, sadece konuşma sanatı değil; duruş sanatıdır.
Her programda en ön sıraya gerile gerile oturup objektiflere poz vermek, millete hizmet etmenin değil, görünür olma hırsının göstergesidir.
Sanki ön koltukta oturunca itibarı artacak, iki kare fotoğrafla siyasi ömrü uzayacak…
Oysa siyasetçinin değeri oturduğu koltukla değil, doldurduğu sorumlulukla ölçülür.
Protokol adabı diye bir şey vardır.
Yer bilmek diye bir erdem vardır.
Haddini bilmek diye bir karakter vardır.
Bugün bazı isimler için siyaset; hizmet yarışından çok, kadraj kapma yarışına dönmüş durumda.
Mikrofon nerede, kamera nerede, açılış nerede… Oradalar.
Ama sorun nerede, çözüm nerede, sorumluluk nerede… Orada pek görünmüyorlar.
En öne oturmakla önde olunmuyor.
Önde olmak; risk almayı, bedel ödemeyi, gerektiğinde geri durmayı bilmektir.
Devlet ciddiyeti, siyasi tevazu ile mümkündür.
Koltuk için yarışanlar değil, sorumluluk için yarışanlar bu millete umut verir.
Unutulmamalıdır ki;
Yerini bilmeyenler, günü geldiğinde yerini kaybeder.