Dün “Birlik” Diyenler, Bugün Neden Sessiz?

Sözler havada kaldı, gerçekler ortaya çıktı!
Dün kürsülerden “birlik ve beraberlik” nutukları atılıyordu. “Muhsinî duruştan asla taviz vermeyeceğiz” deniliyordu. Liyakat edebiyatı yapılıyor, haklarında iddialar bulunan meclis üyelerine sonuna kadar sahip çıkılacağı söyleniyordu.
Peki bugün ne oldu?
İstifa edenler var…
İstifa ettirilenler var…
Tutuklananlar var…
Küsenler var…
Ortada paramparça olmuş bir siyasi tablo var.
BBP’nin Sivas’ta verdiği görüntü, iktidara yürüyen bir hareketten çok kendi içinde hesaplaşan bir yapıyı andırıyor. Her geçen gün yeni bir kriz, yeni bir tartışma ve yeni bir kırgınlık yaşanıyor.
Şimdi çıkıp birkaç ziyaret yapmakla, birkaç fotoğraf karesinde yan yana durmakla bu tablo düzelir mi?
Hayır!
Çünkü güven bir kez sarsıldı mı, onu yeniden inşa etmek kolay değildir.
Küskünler kolay kolay geri dönmez.
İftiraya uğradığını düşünen bir meclis üyesi de yaşadıklarını unutmaz, hakkını helal etmek zorunda değildir.
Asıl cevap bekleyen soru ise şudur:
Dün “birlik ve beraberlik” diyenler bugün neden sessiz?
Dün “liyakat” diyenler bugün yaşananlara ne diyor?
Dün “arkadaşlarımızın sonuna kadar yanındayız” diyenler, bugün o arkadaşlar neden birer birer siyasetin dışına itildi?
Demek ki kürsülerden verilen mesajlarla, kapalı kapılar ardında yaşananlar aynı değilmiş.
Siyaset, hamasetle değil samimiyetle yapılır. Verilen sözlerin arkasında durulamıyorsa, en etkili sloganların bile hiçbir kıymeti kalmaz.
Bugün Sivas kamuoyu, söylenen sözleri değil, yaşanan gerçekleri görüyor. Ve o gerçekler, dünkü söylemlerle taban tabana zıt bir tabloyu gözler önüne seriyor.
Unutulmamalıdır ki; siyasetin en ağır faturası, muhalefetin eleştirisi değil, kendi söylemlerini kendi eliyle boşa çıkarmaktır.