Demirgil, Akgül ve Aytak ile 7 Saat…

Sivas’ta oda başkanlıkları denildi mi, herkesin söyleyecek bir sözü var. Kimi memnun, kimi tepkili, kimi de “bizimkiler ne yapıyor?” diye soruyor.
Ben de bu soruların cevabını önce kaleme aldığım yazılarla muhataplarına sordum. Yetmedi… Kulaktan dolma bilgilerle değil, doğrudan ağızlarından duymak istedim. Mekân yine değişmedi; şehrin nabzının attığı yerlerden biri… Meşhur Çerkezin Çay Ocağı.
Masada kimler vardı?
Sivas Esnaf ve Sanatkarlar Odaları Birliği Başkanı Hakan Demirgil,
Sivas Yiyecek Maddeleri Yapanlar ve Satanlar Esnaf Odası Başkanı Mehmet Akgül,
Sivas Elektrikçiler Esnaf ve Sanatkarlar Odası Başkanı Sadi Aytak.
Yaklaşık 7 saat süren bir sohbet…
Kimi zaman tansiyon yükseldi.
Kimi zaman sesler sertleşti.
Kimi zaman da aynı masada kahkahalar yükseldi.
Ama şunu net gördüm: Kimse konuşmaktan kaçmadı. Kimse “bu konuyu kapatalım” demedi.
Ve en önemlisi… Dostlukların baki kalması oldu.
Esnafın hali ortada. Artan maliyetler, düşen alım gücü, tahsilat sıkıntısı, zincir market baskısı… Küçük esnaf ayakta kalma savaşı veriyor.
Oda başkanlarına yöneltilen en büyük eleştiri ise şu:
“Yeterince güçlü durabiliyor musunuz?”
Bu soru masada açık açık soruldu.
Cevap netti:
“Mücadele ediyoruz ama şartlar ortada.”
Elbette eleştiriler var.
Elbette beklenti yüksek.
Ancak o masada başkanların özellikle altını çizdiği bir cümle vardı ki, belki de gecenin en önemli mesajıydı:
“Oda başkanları olarak çok iyi anlaşıyoruz. Küs değiliz. Bir yumruk misali esnafın ve Sivas’ın sorunlarına çözüm bulunması adına gece gündüz çalışıyoruz.”
Siyasetle mesafe, esnafla temas…
Asıl denge burada.
Çerkezin Çay Ocağı’ndaki o 7 saat bana şunu gösterdi:
Sorun var.
Eleştiri var.
Ama diyalog da var.
Şimdi mesele şu:
Bu birliktelik sahaya ne kadar yansıyacak?
Esnaf, bu “bir yumruk” vurgusunu dükkânında hissedebilecek mi?