Şimdi Ne Değişti?

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının değerli emekçileri, kıymetli yol arkadaşlarımız,

Hepinizin bildiği üzere, Konfederasyonumuz TÜRK-İŞ ile Hükümet arasında 1 Ocak 2025 tarihinden geçerli olmak üzere Kamu Kesimi Toplu İş Sözleşmeleri Çerçeve Protokolü, 2 Ağustos 2025 tarihinde imzalanmıştır. Bu protokolle birlikte 600 bin kamu işçisi hak ettiği ücret zamlarını almıştır.

Sendikamız Koop-İş, örgütlü bulunduğu kamu işyerlerinde tek tek sözleşmeleri imzalamaktadır. Ancak ne yazık ki, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, kendisine bağlı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarında kamu çerçeve protokolüyle elde edilen ücret zamlarını uygulamak istememektedir.

Vakıflarda çalışan arkadaşlarımızı 600 bin kamu işçisinden ve 30 binden fazla Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı işçisinden ayırarak, onlara yalnızca memurlara verilen %11 + %7 oranındaki zamları uygulamaya kalkmaktadır.

Bizler bugün burada sadece ücret artışı talep etmek için değil, yıllardır görmezden gelinen emeğimizin, alın terimizin ve fedakârlıklarımızın hakkını almak için toplandık.

Bizler, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarında görev yapan emekçileriz. Depremde ilk sahaya çıkan, pandemide evinden çok vatandaşı gören, kısıtlı bütçelerle milyonların derdine derman olmaya çalışan, vatandaşın en çaresiz anında yanında olan, hafta sonu bile evini görmeden yardım götüren bir neferler ordusuyuz.

Ama bugün bizim derdimizi dinleyen kimse yok! Kamu çerçeve protokolündeki zam oranları bile bize çok görülüyor. Oysa önceki iki dönem sözleşmesinde bu oranlar tereddütsüz uygulanmıştı.

Soruyoruz: Şimdi ne değişti?

Ne acıdır ki, ülkenin dört bir yanında görev yapan 600 bin kamu işçisi ve Aile Bakanlığı bünyesindeki 30 bini aşkın işçi kamu çerçeve protokolüyle hak ettiği zam oranlarını alırken, bizlere üvey evlat muamelesi yapılmaktadır. Toplu sözleşme masasında biz yokmuşuz gibi davranılmaktadır.

Oysa bu sözleşme işletme toplu iş sözleşmesidir ve Türkiye genelinde 1003 vakıf çalışanını ilgilendirmektedir.

Biz bu greve sadece ücret için çıkmadık! Ama bu, hakkımız olanı istemeyeceğimiz anlamına gelmez. Bizler, yoksulun umudu, afetzedenin dayanağı, sistemin sessiz kahramanlarıyız.

Bugün, hak ettiğimiz ücretleri alamadığımız için greve gidiyoruz. Çünkü bizler geçinemiyoruz, değer görmüyoruz, yok sayılıyoruz!

Buradan sesleniyoruz:

Bizi yok sayan hiçbir sözleşme ve protokol geçerli değildir!

Bizi hesaba katmayan hiçbir yönetim bu veballe ayakta duramaz!

Bu grev bir çığlıktır.

Bu grev bir hatırlatmadır:

Biz varız! Biz güçlüyüz! Biz biriz!

Biz Koop-İş Sendikası çatısı altında örgütlü, bilinçli ve kararlıyız.

Emeğimizin hakkını alıncaya dek, bir adım geri atmayacağız!

Zafer direnen emekçinin olacaktır!